Travelling the Open Sea
What are they looking for, our souls, travelling
on the decks of ruined ships
crowded with sallow women and crying babies
unable to forget themselves, either with the flying fish
or with the stars that the mastheads point to;
boarded on rusty chains or weird stones
holding a handful of sea breeze
from the bitterness of the salt?"
George Seferis, Mythistorema (1935), Poem "G"
Ταξιδεύοντας στο πέλαγος
Μα τι γυρεύουν οι ψυχές μας ταξιδεύοντας
πάνω σε καταστρώματα κατελυμένων καραβιών
στριμωγμένες με γυναίκες κίτρινες και μωρά που κλαίνε
χωρίς να μπορούν να ξεχαστούν ούτε με τα χελιδονόψαρα
ούτε με τ’ άστρα που δηλώνουν στην άκρη τα κατάρτια·
επιβιβασμένες σε σκουριασμένες αλυσίδες ή αλλόκοτες πέτρες
κρατώντας μια γροθιά θαλασσινό αέρα
από την πίκρα της αλμύρας;»
Γιώργος Σεφέρης, Μυθιστόρημα (1935), Ποίημα «Γ΄», Εκδόσεις Ίκαρος
